İleri Seviyede Bilgi Paylaşımı!

Muhabbet kuşunun ömürü çok kısa olur derler ya doğruymuş…Şans adını verdiğimiz, muhabbet kuşumuzu bir sabah, kafesin içinde ölü bulduk…O kadar üzüldük ki, oğlum ,ben ve eşim, çok yakını- mızı kaybetmiştik sanki…Küçücük gövdesi, virgül
gibi, kafesin içinde cansız yatıyordu..Beyaz tüyleri sanki, öleceğini belli edermiş gibi parlaklığını kay- betmiş, elimin üstüne alıp , okşayıp sevdiğim halde, o şakıyan, evin içinde dört dönen Şans, gözlerini yumuyor, neşesiz olduğunu belli ediyordu. Hastalanmadan önce, kanadının altında bir yara çıkmıştı. Ama, iyileşmişti kısa bir süre sonra…

Yazının devamı için tıklayın..

Bıraktı çocuğun elini kız elinin ellerinden kayıp gitmesini gözü yaşlı izledi. Dayanamayacaktı ve dayanamadı da yıllarca. Kendini harap etmek hiçbir işe yaramadı. Gideni geri getiremedi. onu geri getiremedi.” O gün o terminalde sıkıca yapışsaydım ellerine de keşke gitmesine izin vermeseydim” diye çok geçirdi içinden. Tekrar yüzlerce binlerce kez gözünde canlandırdığı o güne geri döndü.
Sımsıkı tutuyordu çocuk ellerini. Bırakmak istemezcesine. Ama hayır gözlerinin içine baka baka gitmesine dayanamıyordu. Elini isteksizce çekti kız. Gözlerinde ki yaşları gizlemek istercesine uzun bir müddet kapadı gözlerini. Kızın yanaklarından Read the rest…

Sabah uyandiginda midesinde bir yanma hissetti yanmanin nedeni aksam yedikleri degil uyanir uyanmaz bugün yapacaklarinin aklina gelmesiydi. Bugün 2 yildir götürmeye çalistigi bir birlikteligi bitirecekti aslinda bunda geç bile kalmisti. Bitmeli dedi içinden her gün; bu tatsiz uyanis bitmeli… Içinde bir muhakeme baslamisti, kendi kendine söyleniyordu:

“Ona da haksizlik Read the rest…

Seni özlüyorum. Gecenin en zifiri anında bile odamı aydınlatan bu aşkı özlüyorum en çok da her gün duyabilmek için çırpındığım sesini. Seni özlüyorum işte… Her kavgamızın sonunda çekdiğim sancıları, seni kaybetmek korkusu yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile.          Seni özlüyorum kabul ettim artık bunu… Gözbebeklerimin içine yerleşmişsin ve dünyada iyiye ve güzele dair ne varsa içinde sen varsın. Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün, martıların gözlerinde. Bir papatya demetinin üstündeki uğur böceği oluyorsun, ayın şavkında, umudun mavisindeki en çok bu renge tutkunum bilirsin sen varsın. Yüreğime işlemişim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle… Çözülemezsin çözmem seni. Oradasın orada kalmalısın. Çünkü bir tek sen yüreğime yakışırsın.       Her gün içimi ısıtan asıl sensin sıcacık Read the rest…

Neden hayat..

Uçurumun ucundayım şimdi, aşağısı ölüm, arkama dönüp bakmaya mecalim yok.. Gece umarsız, yoksa sabah mı demeliydim.. Bıraksana yakamı hayat! Eskiden ara sıra da olsa avans verirdin, verince gülümserdim sanırım, gülerken herşey ne güzeldi.. Şimdi ağlıyorum ya, herşey kötü.. Ağlıyorum diye değil, ağlayınca içimden kopuyor diye herşey. Dua et sonunda ölüm var, yoksa ne diye katlanayım tüm bunlara.. Bir hikayem var, anlatınca ve yaşayınca büyüsünü kaybeden, neresinden bakarsan bak artık yolları sadeje boşluğa çıkan, yoran, anlamsızlaştıran, ağlatan, ağlayan, kanayan, susan.. “Yarın konuşacak mıyız, söz ver..” Neyi? Bunları mı?
Konuşalım mı sence, var mı kıyıda köşede şahsıma saklanan bir kaç tane daha sırasız, yersiz, acımasız söylenecek cümle? Hah! Bu da soru mu..

Ben sana ne yaptım..

Ben yazmaya başladım mı ortada gerçek acılar var demektir demiş miydim? Evet utanmadan yazıyorum tüm bunları, birazdan yine utanmadan “kaydet” tuşuna basıp ele güne göstereceğim, içimde yer kalmadı affet! Kim pişmanlık duygusunu tatmak ister sence.. Sol kolum uyuşuyor, allahtan diğeri Read the rest…